( 276 ) اگر در صحن يكى از امامان يا امام زادگان كه سابقا قبرستان بوده حوض
يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان وقف كرده اند ،
وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد . ولى اگر فهميد زمين براي قبرستان
وقف شده ونشود زير حوض يا نهر ميتى را دفن كرد وضو اشكال دارد . ونيز اگر
ايجاد حوض يا نهر موجب بي حرمتي به بدن مسلمان بشود مثلا آب به بدن أو
برسد ، وضو اشكال دارد ، اگر چه زمين قبرستان مباح بوده وموقوفه هم نباشد .
( 277 ) اگر فراموش كند آب غصبى است وبا آن وضو بگيرد ، وضو صحيح
است .
شرط چهارم : ظرف آب وضو مباح باشد ( غصبى نباشد ) ، ولى مانند شرط سوم
ممكن است كسى وضوى صحيح بگيرد به اين صورت كه موقع آب برداشتن قصد
وضو نداشته باشد چنان كه در مسأله 271 گذشت .
شرط پنجم : ظرف آب وضو ، طلا ونقره نباشد .
( 278 ) اگر آب وضو در ظرف غصبى يا طلا يا نقره باشد وغير از آن ، آب
ديگرى ندارد ونمى تواند آب را در ظرف ديگرى بريزد بايد تيمم كند . واگر آب
ديگرى دارد چنانچه در ظرف غصبى يا طلا ونقره وضوى ارتماسى بگيرد يا با آنها
آب را به صورت ودست ها بريزد ، وضوى أو باطل است مگر به صورتي كه در
مسأله 271 گذشت .
شرط ششم : اعضاى وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد ، مگر اين كه به وسيله
وضو گرفتن وشستن صورت ويا دست ها ، اعضاى وضو خود به خود پاك شود .
( 279 ) اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ،
وضو صحيح است .
( 280 ) اگر غير از اعضاى وضو جايى از بدن نجس باشد وضو صحيح است .
ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آن است كه أول