نيست ، واگر مدتي بعد از مردن أو هم اجازه بدهند ، صحيح است .
( 2192 ) اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ، وورثه أو
پيش از مردنش اجازه بدهند كه وصيت أو عملي شود ، بعد از مردن أو بنابر اظهر
نمىتوانند از اجازه خود برگردند .
( 2193 ) مقصود از ثلث مال كه وصيت در آن نافذ است ، ثلث مال در وقت
وفات وصيت كننده است ، پس اگر در اثر نقصان أموال ، مقدار ثلث اموالش در وقت
وفات كمتر از زمان وصيت شده باشد ، وصيت أو در ثلث أموال موجود ، نافذ است .
( 2194 ) اگر ميت وصيت به ثلث كند ولى مصرفى را معين نكند ، در أمور خيرية
مصرف مىشود .
( 2195 ) اگر مالي را براي عده معينى مثلا براي طلاب مدرسه خاصي وصيت
كرد ، بايد به طور مساوى بين آنها تقسيم شود اما اگر آن عده غير معين بودند ، مثلا
براي عنوان كلى طلاب وصيت كرد ، صرف كردن در بعضي از آنها كافى است ولو به
سه نفر هم نرسد .
( 2196 ) اگر مالي را براي شخصي وصيت كرد ومعين نكرد كه در چه راهى
مصرف كند وأو هم قبول كرد ، آن مال را مالك مىشود ، اما چنانچه تعيين كرد كه
چگونه مصرف شود ، اگر تخلف كند ، ضامن است .
( 2197 ) اگر وصيت كند كه از ثلث مال أو خمس وزكات يا بدهى ديگر أو را
بدهند وبراي نماز وروزه أو أجير بگيرند وكار مستحبى هم مثل اطعام به فقرا انجام
دهند ، چنانچه ثلث مال أو به اندازه اين كارها بود ، به آن عمل مىشود ، واگر كمتر
بود ، أول واجبات مالي أو ، مثل خمس ، زكات ، بدهى وحج واجب را انجام
مىدهند واگر اضافه آمد واجبات بدني مثل نماز وروزه ، واگر باز هم چيزى از ثلث
اضافه آمد به مصرف مستحبات مىرسانند ، مگر اين كه معلوم باشد كه منظور ميت
اين نبوده كه فقط از ثلث مصرف شود كه در اين صورت واجبات مالي - كه قسم أول
است - از أصل مال ميت برداشته مىشود وبقيه از ثلث ، واگر منظور ميت مبهم بود ،
احتياط در اين است كه آنچه بيش از ثلث مصرف مىشود ، با اجازه ورثه باشد .