شرايط عقد ( 1884 ) بنا بر اظهر ، ترجمه صيغه عقد به فارسي يا زبان ديگر با وجود قدرت بر
عربى كافى است ، واحتياط مستحب عربى بودن صيغه است ، وبراي كسى كه
آشنا به معناى عربى صيغه نيست وفقط مىداند كه صيغه عقد ، به اين لفظ جارى
مىشود ، احتياط مستحب اين است كه هم صيغه عربى وهم ترجمه اش را بخواند ،
واكتفا كردن أو به عربى خالى از تأمل نيست ، واگر نمىتوانند صيغه عربى را
بخوانند ويا وكيل بگيرند ، قطعا ترجمه كافى است .
( 1885 ) كسى كه صيغه عقد را مىخواند ، چه براي خود وچه به عنوان وكيل ،
بنا بر احتياط واجب ، بايد بالغ وعاقل باشد ودر هنگام خواندن صيغه قصد ايجاد
عقد نكاح داشته باشد ، واگر در حال مستى صيغه را بخوانند ، عقد صحيح نيست .
( 1886 ) ولى يا وكيل زن يا مرد كه صيغه عقد را مىخوانند ، بايد زن وشوهر را
به قصد ولفظ معين كنند ودر صورتي كه زن يا شوهر به لفظ يا قصد معين نشود ، چه
از روى غفلت باشد يا با قصد خلاف ، عقد باطل است .
( 1887 ) حضور دو شاهد عادل ، در عقد دائم وغير دائم لازم نيست ، ولى
احتياط مستحب آن است كه حضور داشته باشند .
( 1888 ) زن ومرد بايد به عقد راضى باشند ، ولى اگر زنى را براي مردى بدون
اجازه آنان عقد كنند وبعدا زن ومرد بگويند به آن عقد راضى هستيم ، عقد صحيح
است .
( 1889 ) اگر زن ومرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند وبعد از
خواندن عقد راضى شوند وبگويند به آن عقد راضى هستيم ، عقد صحيح است .
( 1890 ) پدر وجد پدرى مىتوانند براي فرزند نا بالغ يا ديوانه خود ، كه در حال
ديوانگى بالغ شده است ، در صورتي كه مصلحت باشد ازدواج كنند وبعد از آن كه
آن طفل بالغ شد يا ديوانه عاقل گرديد ، نمىتواند آن را به هم بزند ، حتى اگر طفل ،
پسر باشد بنا بر اظهر .