مساقات واگذارى مقدارى از محصولات درختان ميوه از طرف مالك آنها يا كسى كه
اختيار درختان در دست أو است در مقابل آبيارى ، باغبانى ومراقبت درختان در
مدتي معين را مساقات گويند .
( 1777 ) معامله مساقات در درخت هايى مثل درخت حنا كه از برگ آن استفاده
مىكنند ، يا درختى كه از گل آن استفاده مىكنند ، اشكال ندارد .
( 1778 ) در معامله مساقات لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر صاحب درخت
به قصد مساقات ، آن را واگذار كند وكسى كه كار مىكند به همين قصد ، تحويل
بگيرد معامله صحيح است .
( 1779 ) مالك وكسى كه مراقبت از درخت ها را به عهده مىگيرد ، بايد بالغ
وعاقل باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ، ونيز بايد حاكم شرع آنان را از تصرف
در مال خودشان منع نكرده باشد ، بلكه اگر سفيه باشند اگر چه حاكم شرع از تصرف
در مال خودشان منع نكرده باشد ، معامله آنان صحيح نيست .
( 1780 ) مدت مساقات بايد معلوم باشد ، واگر أول آن را معين كنند وآخر آن را
موقعى قرار دهند كه ميوه آن سال به دست مىآيد ، صحيح است .
( 1781 ) بايد سهم هر كدام به صورت نسبت معين شود ، مثلا نصف يا ثلث
حاصل ومانند اينها باشد ، واگر قرار بگذارند كه مثلا صد من از ميوه ها مال مالك
وبقيه مال كسى باشد كه كار مىكند ، معامله باطل است ، مگر به صورتي كه در مزارعه
گذشت واگر درخت ها مختلف باشند ومقدار حاصل هر نوع معلوم باشد ،
مىتوانند براي هر نوعي ، سهم مخصوصى ، براي هر كدام از طرفين قرار دهند .