مزارعه مزارعه معامله اى است بين مالك وزارع بدين صورت كه مالك زمين را در
اختيار زارع مىگذارد تا زراعت كند ودر عوض مقدارى از حاصل آن را زارع به
مالك بدهد .
( 1766 ) مزارعه چند شرط دارد :
1 - مالك به زارع بگويد : زمين را به تو واگذار كردم ، وزارع هم بگويد : قبول
كردم ، يا بدون اين كه حرفى بزنند مالك ، زمين را براي مزارعه واگذار كند وزارع
تحويل بگيرد .
2 - مالك وزارع هر دو بالغ وعاقل باشند وبا قصد واختيار خود مزارعه را انجام
دهند وحاكم شرع آنان را از تصرف در اموالشان منع نكرده باشد ، بلكه اگر سفيه
باشند ، اگر چه حاكم شرع جلوگيرى نكرده باشد نمىتوانند مزارعه را انجام دهند
واين حكم در همه معاملات جارى است .
3 - تمام محصول زمين به يكى از آن دو اختصاص داده نشود .
4 - سهم هر كدام به طور مشاع باشد ، مثل نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها ،
وبايد تعيين شده باشد پس اگر قرار بگذارند كه حاصل يك قطعه ، مال يكى وحاصل
قطعه ديگر ، مال ديگرى باشد صحيح نيست ، ونيز اگر مالك بگويد : در اين زمين
زراعت كن وهر چه مىخواهى به من بده ، صحيح نيست .
5 - مدتي را كه بايد زمين در اختيار زارع باشد معين كنند ، وبايد مدت به قدرى
باشد كه در آن مدت به دست آمدن محصول ممكن باشد .
6 - زمين قابل زراعت باشد ، واگر زراعت در آن ممكن نباشد ، اما بتوانند كارى