" مصرف زكات "
در هشت مورد مىتوان زكات را مصرف كرد :
1 - فقير ، وآن كسى است كه مخارج سال خود وافراد تحت تكفلش را ندارد ،
وكسى كه صنعت يا ملك يا سرمايه اى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را بگذارند
فقير نيست .
2 - مسكين ، وآن كسى است كه زندگيش را سخت تر از فقير مىگذراند .
3 - كسى كه از طرف امام ( عليه السلام ) يا نايب امام مأمور است كه زكات را جمع
ونگهدارى نمايد وبه حساب آن رسيدگى كند وآن را به امام ( عليه السلام ) يا نايب امام يا فقرا
برساند .
4 - كافرهايى كه اگر زكات به آنان بدهند به دين اسلام مايل مىشوند ، يا در
جنگ به مسلمانان كمك مىكنند .
5 - خريدارى بنده ها وآزاد كردن آنان .
6 - پرداخت بدهى كسى كه نمىتواند قرض خود را ادا كند .
7 - في سبيل الله ، يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد ، پل ، راهسازى ومدرسه
منفعت عمومى وديني دارد كه نفع آن به عموم مسلمانان مىرسد وبراي اسلام نفع
داشته باشد .
8 - ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده است .
واحكام اينها به ترتيب در مسائل بعدى ذكر خواهد شد .
( 1524 ) انسان مىتواند به فقير ومسكين بيش از مخارج ساليانه اش زكات بدهد
ولى اگر اين كار موجب بي انصافى شده وبه ديگر فقرا اجحاف شود ، مثل اين كه
همه مردم بخواهند زكاتشان را به يك فقير بدهند وبقيه فقرا تنگدست بمانند ،
خالى از اشكال نيست . ومستحب است كه به هر فقير كمتر از زكات نصاب أول طلا
ونقره كه قبلا گفته شد ندهند .
( 1525 ) صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است ،