نصاب دوم : 21 مثقال است ، يعنى اگر 21 مثقال به 105 مثقال اضافه شود ، بايد
زكات تمام 126 مثقال را بطورى كه گفته شد - بدهد ، واگر كمتر از 21 مثقال اضافه
شود ، فقط بايد زكات 105 مثقال آن را بدهد وزيادى آن زكات ندارد ، وهم چنين
است هر چه بالا رود ، يعنى اگر 21 مثقال اضافه شود بايد زكات تمام آنها را بدهد
واگر كمتر اضافه شود مقدارى كه اضافه شده زكات ندارد . بنابر اين اگر انسان چهل
يك هر چه طلا ونقره دارد بدهد ، زكاتى را كه بر أو واجب بوده داده وگاهى هم
بيشتر از مقدار واجب داده است ، مثلا كسى كه 110 مثقال نقره دارد ، اگر چهل يك
آن را بدهد ، زكات 105 مثقال آن را كه واجب بوده داده ومقدارى هم براي 5 مثقال
آن داده كه واجب نبوده است .
( 1506 ) زكات طلا ونقره در صورتي واجب مىشود كه آن را سكه زده باشند
ومعامله با آن رايج باشد ، واگر چه سكه آن نيز از بين رفته باشد ، بايد زكات آن را
بدهند .
( 1507 ) طلا ونقره سكه دارى كه زنها براي زينت به كار مىبرند ، اگر معامله با آن
رايج باشد ، زكات دارد ولى اگر طورى شود كه معامله با آن به عنوان مسكوك رايج
نباشد زكات ندارد .
( 1508 ) همان طور كه سابقا گفته شد زكات طلا ونقره در صورتي واجب
مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد واگر در بين يازده ماه ، طلا
ونقره أو از نصاب أول كمتر شود ، زكات بر أو واجب نيست .
( 1509 ) اگر در بين يازده ماه ، طلا ونقره اى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر
عوض نمايد يا آنها را آب كند ، بنابر اظهر زكات بر أو واجب نيست ، ولى مكروه
است كه براي فرار از دادن زكات اين كارها را بكند .
( 1510 ) اگر طلا ونقره اى را كه دارد خوب وبد داشته باشد ، مىتواند زكات
هر كدام از خوب وبد را از خود آن بدهد ، ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا
ونقره خوب بدهد ، اگر چه بنا بر اظهر جايز است زكات همه را از جنس بد بدهد .
( 1511 ) طلا ونقره اى كه بيشتر از اندازه معمول ناخالصى دارد ، اگر خالص آن به
اندازه نصاب - كه مقدار آن گفته شد - برسد ، انسان بايد زكات آن را بدهد ، وچنانچه