اگر چه نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد ، مىتواند خمس را به
شهر ديگر ببرد وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتلف شود ، لازم نيست
چيزى بدهد . ولى نمىتواند هزينه بردن آن را از خمس بر دارد .
( 1460 ) اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند خمس را به شهر
ديگر ببرد وبه مستحق برساند ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد ودر
صورتي كه خمس از بين برود ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ضامن
است .
( 1461 ) اگر خمس را از خود مال ندهد واز جنس ديگر بدهد ، بايد به قيمت
واقعي آن جنس حساب كند وچنانچه گرانتر از قيمت حساب كند ، اگر چه مستحق
به آن قيمت راضى شده باشد بايد مقدارى را كه زياد حساب كرده بدهد .
( 1462 ) كسى كه از مستحق طلبكار است ومى خواهد طلب خود را بابت
خمس حساب كند ، بنابر احتياط واجب بايد خمس را به أو بدهد وبعد مستحق
بابت بدهى خود به أو برگرداند ، ولى اگر با اذن حاكم شرع باشد اين احتياط لازم
نيست .
( 1463 ) مستحق نمىتواند خمس را بگيرد وبه مالك ببخشد ، ولى كسى كه
مقدار زيادى خمس بدهكار است وفقير شده واميد ثروتمند شدنش هم نمىرود
ومىخواهد مديون أهل خمس نباشد ، اگر مستحق راضى شود كه خمس را از أو
بگيرد وبه أو ببخشد ، اشكال ندارد .
( 1464 ) اگر خمس را با حاكم شرع يا وكيل أو يا با سيد دستگردان كند وبخواهد
در سال بعد بپردازد نمىتواند از منافع آن سال كسر نمايد مثلا اگر هزار تومان
دستگردان كرده واز منافع سال بعد دو هزار تومان بيشتر از مخارجش داشته باشد ،
بايد أول خمس دو هزار تومان را بدهد وسپس هزار تومانى را كه بابت خمس
بدهكار است از بقيه بپردازد .