خمس آن را بدهد .
( 1384 ) تاجر وكاسب وصنعتگر ومانند اينها از وقتي كه شروع به كاسبى
مىكنند يك سال كه بگذرد ، بايد خمس آنچه را كه از خرج سالشان زياد مىآيد
بدهند ، وكسى كه شغلش كاسبى نيست ، اگر اتفاقا معامله اى كند ومنفعتى ببرد ،
بعد از آن كه يك سال از موقعى كه فايده برده بگذرد ، بايد خمس مقدارى را كه از
خرج سالش زياد آمده بدهد .
( 1385 ) انسان مىتواند در بين سال هر وقت منفعتى به دستش آيد ، خمس آن
را بدهد وجايز است دادن خمس را تا آخر سال قمري ، تأخير بيندازد واگر براي
دادن خمس زراعت ومانند آن ، كه مطابق سال شمسي انجام مىشود ، سال خمسي
را شمسي قرار دهد ، اشكال ندارد .
( 1386 ) كسى كه مانند تاجر وكاسب بايد براي دادن خمس ، سال قرار دهد ، اگر
منفعتى به دست آورد ودر بين سال بميرد ، بايد مخارج تا موقع مرگش را از آن
منفعت كسر كنند وخمس باقيمانده را بدهند .
( 1387 ) اگر قيمت جنسي كه براي تجارت خريده بالا رود ، وآن را نفروشد ودر
بين سال قيمتش پايين آيد ، خمس مقدارى كه بالا رفته بر أو واجب نيست .
( 1388 ) كسى كه چند رشته كسب دارد ، مثلا اجاره ملك مىگيرد وخريد
وفروش وزراعت هم مىكند ، مىتواند براي همه درآمدهاى خود يك روز از سال را
معين كند وآن را براي خود سال قرار دهد وآنچه از مخارج سالش زياد آمد ، خمس
دهد .
( 1389 ) خرج هايى را كه انسان براي به دست آوردن فايده مىكند ، مانند دلالى
وحمالى ، مىتواند جزء مخارج ساليانه حساب نمايد .
( 1390 ) آنچه از منافع كسب در بين سال به مصرف خوراك ، پوشاك ، خريد
اثاثيه ، خريد منزل ، جهيزيه دختر ، عروسى ، زيارة ومانند اينها مىرساند ، در
صورتي كه از شأن أو زياد نباشد وزيادة روى هم نكرده باشد ، خمس ندارد .
( 1391 ) چيزهايى كه در زندگى به آن احتياج دارد ، مانند خانه ، اثاثيه وجهيزيه
دختر اگر نمىتواند يك دفعه آن را تهيه نمايد ولى مىتواند تدريجا در طول چند