آب چاه ( 50 ) آب چاهى كه از زمين مىجوشد ، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه
نجاست به آن برسد ، تا وقتي بو يا رنگ يا مزه آن به واسطه نجاست تغيير نكرده پاك
است ، ولى مستحب است پس از رسيدن بعضي از نجاست ها به چاه ، به مقدارى كه
در كتاب هاى مفصل گفته شده از آن چاه ، آب بكشند .
( 51 ) اگر نجاستى در چاه بريزد وبو يا رنگ يا مزه آب آن را تغيير دهد ،
چنانچه تغيير آب چاه از بين برود ، بنابر احتياط واجب آن آب موقعى پاك مىشود
كه به آبى كه از چاه مىجوشد متصل باشد .
" احكام آب ها "
( 52 ) آب مضاف - كه معنى آن گفته شد - چيز نجس را پاك نمىكند ، وضو
وغسل هم با آن باطل است .
( 53 ) آب مضاف هر قدر زياد باشد اگر ذره اى نجاست به آن برسد ، نجس
مىشود - البتة در موارد متعارف كه احتمال نجس شدن به وسيله ملاقاة داده
شود - ولى چنانچه از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد ، مقدارى كه به چيز نجس
رسيده نجس ومقدارى كه بالاتر از آن است پاك مىباشد . مثلا اگر گلاب را از
گلابدان روى دست نجس بريزند ، آنچه به دست رسيده نجس ، وآنچه به دست
نرسيده پاك است . بلكه در بعضي از موارد كه آب مضاف جريان دارد ، اگر قسمت
آخر آب ، نجس شود نجس شدن قسمت أول آن ، خالى از تأمل نيست ، اگر چه
سطح أول وآخر آب يكى باشد واز بالا به پايين جريان نداشته باشد ، در صورتي كه
عرفا به سبب ملاقاة ، تأثر وانفعال حاصل نشود ، بلكه نجس نشدن قسمت أول ،
خالى از وجه نيست .
( 54 ) اگر آب مضاف نجس ، طورى با آب كر يا جارى مخلوط شود ، كه ديگر