أول : نماز عصر روز جمعه در صورتي كه با نماز جمعه با هم خوانده شود .
دوم : نماز عصر روز عرفه كه روز نهم ذي حجه است در صورتي كه با نماز ظهر
جمع شود .
سوم : نماز عشاء شب عيد قربان ، براي كسى كه در مشعر الحرام باشد در
صورتي كه با نماز مغرب جمع شود وبنا بر احتياط در اين سه صورت كه گفته شد
بايد أصلا اذان نگويند نه اين كه مستحب نباشد وگفتن آن بي اشكال باشد ، ولى در
جايى كه نماز عصر را با نماز ظهر با هم مىخوانند خوب است براي نماز عصر اذان
گفته نشود .
چهارم : نماز عصر وعشاء زن مستحاضة .
پنجم : نماز عصر وعشاء كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط
خوددارى كند . ودر اين پنج نماز در صورتي اذان ساقط مىشود كه با نماز قبلي
فاصله نداشته باشد ، يا فاصله كمي بين آنها باشد واگر فاصله پيدا كرد يا نافله بين
آنها خوانده شد ، بنا بر اظهر اذان گفتن به استحباب خود باقي است .
( 760 ) اگر براي نماز جماعتى اذان واقامه گفته باشند ، كسى كه با آن جماعت
نماز مىخواند ، مىتواند براي نماز خود اذان واقامه نگويد .
( 761 ) اگر براي خواندن نماز جماعت به مسجد رود وببيند جماعت تمام
شده ، تا وقتي كه صف ها به هم نخورده وجمعيت متفرق نشده بنا بر اظهر لازم
نيست براي نماز خود اذان واقامه بگويد ، در صورتي كه براي جماعت اذان واقامه
گفته شده باشد .
( 762 ) در جايى كه عده اى مشغول نماز جماعتند ، يا نماز آنان تازه تمام شده
وصف ها به هم نخورده است ، اگر انسان بخواهد فرادى ( به تنهايى ) يا با جماعت
ديگرى كه بر پا شده نماز بخواند ، با سه شرط اذان واقامه از أو ساقط مىشود بنا بر
اظهر ، أول آن كه براي آن نماز ، اذان واقامه گفته باشند . دوم آن كه نماز جماعت
باطل نباشد . سوم آن كه نماز أو ونماز جماعت در يك مكان باشد وبنا بر احتياط
بايد طورى باشد كه ملحق به صف بشود ، پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد
وأو بخواهد در بأم مسجد نماز بخواند ، مستحب است اذان واقامه بگويد .