موارد استثناء بدن ولباس نمازگزار ( 712 ) در چهار صورت كه تفصيل آنها بعدا گفته مىشود ، اگر بدن يا لباس
نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است :
1 - به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو است ، لباس يا بدنش به
خون آلوده شده باشد .
2 - بدن يا لباس أو به مقدار كمتر از درهم ، - كه تقريبا به اندازه بند سر انگشت
سبابه ( انگشت شهادت ) مىشود - ، به خون آلوده باشد .
3 - ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .
4 - لباس هاى كوچك أو مانند جوراب وعرقچين ، نجس باشد .
احكام اين چهار صورت به تفصيل در مسائل بعد گفته مىشود .
( 713 ) اگر در بدن يا لباس نمازگزار خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ،
چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براي بيشتر
مردم سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند
با آن خون نماز بخواند ، واگر طورى است كه براي مردم آب كشيدن آن سخت
نيست ، ولى براي شخص أو سخت ومشكل است ، صحت نماز با اين لباس يا بدن
خالى از وجه نيست ، وهم چنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه
روى زخم گذاشته اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .
( 714 ) اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن آسان
است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .
( 715 ) اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس
شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به
رطوبت زخم آلوده مىشود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
( 716 ) اگر از بواسيرى كه دانه هاى آن بيرون نباشد يا زخمى كه توى دهان
وبيني ومانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، بنابر اظهر نمىتواند با آن نماز