ناسزاگويى به حضرت زهرا موجب خشم حضرت رسول است و دليل بر آن است كه آن حضرت از ابو بكر و عمر افضل و برتر است . . . .
( 1 ) شريف سمهودى گويد : و معلوم است كه فرزندان آن حضرت پارهء تن اويند و با وساطت او پارهء تن رسول خدا به شمار مىآيند . و به همين جهت هنگامى كه امّ الفضل در خواب ديد كه پارهاى از بدن رسول خدا در دامن او گذاشته شد حضرت اين خواب را چنين تأويل فرمود كه از فاطمه فرزندى متولّد و در دامان او نهاده مىشود و بعد حسن متولّد شد و در دامان او نهاده شد . بنابراين ، هر كس در اين زمان از فرزندان حضرت زهرا فردى را ببيند ، پارهاى از همان پارهء تن رسول خدا خواهد بود ، هر چند واسطهها زياد باشد ، و هر كس به اين مطلب توجّه داشته باشد انگيزهء تعظيم و گراميداشت آنان در دل او ايجاد شده از بغض و كينهتوزى با آنان ، در هر حالت دورى خواهد كرد .
( 2 ) ابن حجر گويد : اين حديث گوياى تحريم آزار رساندن به هر كسى است كه از آزار رساندن به او رسول خدا آزرده مىشود . بنابراين ، هر كسى كه از او در حقّ حضرت فاطمه كارى صادر شده كه بدان جهت آزرده خاطر شود ، به گواهى اين روايت ، رسول خدا هم از او آزرده و ناراحت است . و هيچ اذيّتى براى آن حضرت بزرگتر از آن نيست كه به خاطر فرزندش به او آزارى برسد ، و از اين رو ، از طريق استقراء مسلّم و معلوم مىشود كه هر كس سبب آزار حضرت باشد ، مبتلا به كيفر دنيوى و عذاب اخروى خواهد شد . « 1 »
( 3 ) علّامه امينى - كه خداوند او را با اولياى گرامىاش محشور فرمايد - پس از آنكه اين حديث را با اختلاف در الفاظ نقل مىكند و پنجاه و نه مدرك از كتابهاى صحاح اهل سنّت را براى اثبات معتبر بودن اين حديث مىآورد ، چنين مىگويد : اين عبارت جملهاى مطلق و بدون قيد است كه تمام عوامل خشنودى و خشم حضرت صدّيقه عليها السّلام - و حتّى كارهاى مباح - را شامل مىشود ، همان گونه كه دربارهء خود حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز عموميّت داشت ، و قسطلانى و حمزاوى در « شرح بخارى »
هامش
( 1 ) علّامه مناوى ، فيض القدير ، ج 4 ص 421 .