آنان در سرادق عرش نوشته شده بود . پس ما هستيم آن باب خدايى كه از آن در وارد مىشوند و هدايت يافتگان به وسيلهء ما هدايت مىگردند . هر كس ما را دوست داشته باشد خداوند او را دوست داشته به بهشت خود واردش مىسازد و هر كس با ما دشمنى كند خداوند او را دشمن داشته به آتش داخلش مىكند . و دوست ندارد ما را مگر كسى كه از دامان پاك و پاكيزه زاده شده باشد . « 1 »
فاطمه عليها السّلام ناقه سوار روز قيامت
( 1 ) 16 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : خداوند متعال در روز قيامت پيامبران را در حالى كه سوار بر چهارپايان هستند ، وارد محشر مىكند . حضرت صالح سوار بر ناقهاش شده وارد مىگردد تا به اصحاب مؤمن خود در محشر وفا كرده باشد و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام بر دو ناقه از ناقههاى بهشتى و على بن ابى طالب بر ناقهء من و من سوار بر براق مىباشم و بلال بر ناقهاش سوار شده با صداى بلند اذان مىگويد . . . . « 2 »
سخن گفتن فاطمه عليها السّلام در شكم مادر
( 2 ) 17 - بعضى از راويان بزرگوار نقل كردهاند كه : روزى حضرت خديجه رضى اللّه عنها از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم درخواست نمود چيزى از ميوههاى بهشتى را به او بنماياند . جبرائيل دو سيب را از بهشت نزد آن بزرگوار آورده گفت :
اى محمّد ! خداوندى كه براى هر چيز اندازهاى مقدّر كرده است مىفرمايد : يكى از اين دو سيب را خودت بخور و سيب ديگر را به خديجه بده و بعد با او همبستر شو ! من از شما دو نفر فاطمهء زهرا را مىآفرينم . حضرت رسول دستور پروردگار را عمل كرد .
هنگامى كه كافران از آن حضرت خواستند كه ماه را دو نيمه كند - در همان ايّامى بود كه ولادت فاطمه و وضع حمل خديجه نزديك بود - خديجه گفت : اى واى ،
هامش
( 1 ) تأويل الآيات ، ج 2 ص 50 .
( 2 ) كراجكى ، كنز العمال ، ج 6 ص 193 ، به نقل از ، « الفضائل الخمسة » ، ج 3 ص 163 .