نسل پيگيرى كنند به طور حتم وضع حضرت روشن خواهد شد .
( 1 ) و امّا اين فرض كه حضرت مهدى - عليه السلام - با زن و فرزندانش زندگى كرده و به پيرى مىرسد و آثار پيرى در او پديدار مىگردد ، و آنگاه از ديدهها پنهان مىشود و به طور معجزهآسا جوانى خود را بازمىيابد و بار ديگر ازدواج جديدى مىكند و اين وضع را همينطور ادامه مىدهد ، اين فرض يك نظريّه بيهودهاى است كه چندين اعتراض بر آن وارد مىشود ، كه بهترين آن اعتراضات همين است كه اين مسأله با قانون معجزه منافات دارد ، چرا كه ازدواج كردن و اولاد داشتن ، ارتباطى با هدايت مردم ندارد تا بدان جهت معجزهاى روى دهد .
بنابراين بايد بپذيريم كه اولادى كه وجودش با غيبت منافات داشته باشد براى آن حضرت نيست ، چه اينكه اصلا وجود نداشته باشد و يا اگر هم تعداد كمى باشند ، نسبت خود را نمىشناسند . و شايد ما با برخى از آنها برخورد كنيم ولى اثبات نسب آنها محال است .
پس آنچه از قواعد عمومى به دست مىآيد ، اين است كه امام - عليه السلام - ازدواج نموده و ليكن به احتمال زياد فرزندى ندارد . نه از آن جهت كه نقصى در آن حضرت و يا همسرش باشد ، بلكه خدا چنين خواسته و يا امام - عليه السلام - خود عمدا از دارا شدن فرزند جلوگيرى مىكند تا رازش آشكار نشده و امرش محفوظ بماند .
( 2 )
ديدگاه دوم : بر حسب اخبار و روايات
در اخبار و رواياتى كه دلالت بر وجود همسر و اولاد براى امام مهدى - عليه السلام - دارند ، با دو شكل و يا دو گروه روايت مواجه مىشويم :
( 3 ) گروه اوّل :
اخبارى كه به طور مجمل بر داشتن زن و فرزند دلالت دارند ، به نحوى كه معلوم نيست اين مطلب در زمان غيبت است يا بعد از ظهور و نيز معلوم نيست ازدواج با عنوان واقعى آن حضرت صورت گرفته است و يا با شخصيّت و عنوان ثانوى و بدلى . در آينده توضيح خواهيم داد كه اين گونه اخبار مربوط به بعد از