همزمانى و هم مكانى با حضرت ، چندان اهميّتى از نظر اعتقاد و يا عمل ندارد ؛ و آنچه كه داراى اهميّت و ارزش است ، همان ميزان اخلاص و ايمان و مقدار مجاهدت و كوشش است . و دانستيم كه ويژگى خاصّ ياران حضرت مهدى - عليه السلام - در همان درجهء عالى اخلاص و نيروى ايمان آنها است .
( 1 ) بنابراين اگر كسى در دوران غيبت به همان درجه از اخلاص رسيده باشد ، همچون ياران آن حضرت خواهد بود . لكن مضمون بعضى از اين روايات كه مىگفت : افراد با اخلاص و آزمايش شده در دوران غيبت ، همچون شهيدان در ركاب حضرت مهدى - عليه السلام - مىباشند ، اين مضمون با قواعد و اصولى كه داريم تطبيق نمىكند ؛ زيرا در صورتى كه هر دو از نظر اخلاص در يك پايه هستند ، ولى يكى از آنها در خدمت حضرت به شهادت رسيده ، چگونه مقام او با آن كس كه به فيض شهادت نرسيده است يكسان مىباشد ! ؟ مگر اينكه اين فرد هم در زمان غيبت به فيض شهادت در راه خدا نائل گردد .
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 469
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٤٦٩