غسل و كفن
پيكر پاك امام را غسل دادند . كفن كردن و براى نماز آوردند . ابو عيسى فرزند متوكل به دستور معتمد جلو افتاد و بر جسد ايشان نماز خواند . پس از پايان نماز كفن را از رخسار امام كنار زد و به علويان و عباسيان ، سرداران سپاه ، دبيران ديوان ، رئيسان ادارات دولتى ، قاضيان و پزشكان نشان داد و گفت :
« اين حسن بن على بن محمّد بن على الرضا - عليهم السّلام - است كه به مرگ طبيعى در بستر خود و در برابر كارگزاران امير المؤمنين و افراد مورد اعتماد مانند فلانى و فلانى و اين قاضيان و پزشكان ، جان سپرده است ! » .
سپس چهرهء شريف ايشان را پوشاند « 1 » .
تشييع كنندگان
خبر دهشتبار چون صاعقه سامرّاء را از خود بىخود كرد . مسلمانان گريان و نالان به سوى خانه امام شتافتند . ادارات دولتى و محلات تجارى تعطيل گشتند و بازارها بسته شدند . گويى قيامت در سامرّاء بپاشده بود « 2 » . هرگز تاريخ اين شهر چنين تشييعى را ديگر به خود نديد . همه مردم از طبقات مختلف با گرايشهاى گوناگون در حالى كه فضائل حضرت را يادآورى مىكردند و با حسرت از فقدان ايشان و خسارتى كه متوجه مسلمانان شده بود سخن مىگفتند ، در مراسم تشييع شركت كردند .
آخرين منزل : پيكر مقدس حضرت را در ميان انبوه تكبير و تعظيم به آرامگاه ابدى آوردند و ايشان را در منزلشان در كنار پدرش امام هادى - عليهما السّلام -
هامش
( 1 ) - الارشاد ، ص 383 .
( 2 ) - الارشاد ، ص 383 و دائرة المعارف / بستانى ، ج 7 ، ص 45 .