وروى آن باز است چنانچه نتواند آن را مسح كند ، به أين معنى كه زخم مثلا تمام محل مسح
را گرفته بأشد ، يا آن كه از مسح جاهاى سالم نيز متمكن نباشد در أين صورت بنابر
احتياط لازم وضو گرفته وپارچه پاكى روى آن بگذارد ، وروى پارچه را با ترى آب
وضو كه در دست مانده مسح كند وتيمم هم بنمايد .
( مسأله 330 ) اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته بأشد ، چنانچه باز كردن
آن ممكن است وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم
ومانند آن در صورت ودستها بأشد ، يا جلوى سر وروى پاها بأشد .
( مسأله 331 ) اگر زخم يا دمل يا شكستگى كه بسته است در صورت يا دستها
بأشد چنانچه باز كردن وريختن آب روى آن ضرر دارد بايد مقداري را كه متمكن است
از أطراف شسته وروى جبيره را به كمترين مقدار آبى كه شستن با آن تحقق يابد مسح
نمايد .
( مسأله 332 ) اگر نمىشود روى زخم يا شكستگى را باز كرد ولى زخم وچيزى
كه روى آن گذاشته شده پاك است ، ورسانيدن آب به بدن ممكن وضرر هم ندارد در
أين صورت اگر رعايت ترتيب در شستن براي وضو ( از بالا به پائين ) ممكن نيست بايد
وضو بگيرد وبنابر احتياط تيمم هم بنمايد .
( مسأله 333 ) اگر نمىشود جبيره را باز كرد ورسانيدن آب به زير آن هم ممكن
نيست ، در صورتي كه جبيره پاك بأشد وبيش از مقدار متعارف أطراف زخم را
نپوشانيده است ، در وضو يا غسل أطراف آن را بشويد وروى جبيره را مسح نمايد ،
وچنانچه بيش از مقدار متعارف أطراف زخم پوشيده بأشد لازم است بنابر احتياط
تيمم هم بنمايد
( مسأله 334 ) اگر جبيره نجس است ونمىشود آن را تطهير نمود بنابر احتياط
پارچه پاكى را روى آن ببندد وآن را مسح كند واگر پارچه پاك پيدا نشود بنابر احتياط
أطراف جبيره را بشويد وتيمم هم بنمايد .
( مسأله 335 ) اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست