مسح نكرده است ، چنانچه موالات عرفي از بين رفته بأشد بنابر احتياط بايد دوباره
وضو بگيرد ، واگر موالات عرفي از بين نرفته بأشد گرچه به جهت گرمى هوا ومانند آن
اعضاى وضو خشك شده بأشد ، بايد جايى را كه فراموش كرده وآنچه بعد از آنست
بشويد يا مسح كند ، واگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جايى شك كند بايد به همين
دستور عمل نمايد .
( مسأله 307 ) اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه در صورتي كه احتمال
بدهد كه در حال شروع به نماز ملتفت حالش بوده است نمازش صحيح است ، ولى بايد
براي نمازهاى بعد وضو بگيرد .
( مسأله 308 ) اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز أو باطل است
وبايد وضو بگيرد ونماز را بخواند .
( مسأله 309 ) اگر بعد از نماز بفهمد كه وضوى أو باطل شده ولى شك كند كه قبل
از نماز باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
( مسأله 310 ) اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد ، يا نمىتواند از
بيرون آمدن غائط خود داري كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به
مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا
مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت
دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد وكارهاى مستحب مانند اذان واقامه وقنوت
را ترك نمايد .
( مسأله 311 ) اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ، ودر بين نماز چند دفعه
بول يا غائط از أو خارج مىشود ، ولى اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد برايش
مشقت ندارد ، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت بول يا غائط از أو خارج شد ،
فورا وضو بگيرد ، وبقيه نماز را بخواند .
( مسأله 312 ) كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مىشود كه وضو
گرفتن بعد از هر دفعه براي أو مشقت دارد يك وضو براي چندين نمازش نيز كافى