احكام وقف ( مسأله 2690 ) اگر كسى چيزى را وقف كند از ملك أو خارج مىشود وخود أو
وديگران نمىتوانند آن را ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ولى
در بعضي موارد كه در مسأله ( 2086 ) گفته شد فروختن آن اشكال ندارد .
( مسأله 2691 ) لازم نيست صيغه وقف را به عربي بخوانند بلكه اگر مثلا بگويد
خانه خود را وقف كردم كسى كه خانه برايش وقف شده يا وكيل يا ولى آن كس بگويد
قبول كردم وقف صحيح است . بلكه وقف به عمل نيز محقق مىشود ، مثلا چنانچه
حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ويا جائى را به قصد مسجد بودن
بسازد ودر اختيار نماز گزاران بگذارد وقف محقق مىشود ، ودر وقف مسجد قبول
معتبر نيست واما در غير مسجد از موقوفات عامه مثل مدرسه يا چيزى كه براي عموم
وقف كند يا مثلا بر فقرا يا سادات وقف نمايد ، بنابر احتياط قبول لازم است ، وهم چنين
در أوقاف خاصه نيز اعتبار قبول مبنى بر احتياط است .
( مسأله 2692 ) اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه وقف
پشيمان شود يا بميرد وقف واقع نمىشود .
( مسأله 2693 ) كسى كه مالي را وقف مىكند بنابر مشهور بايد از موقع خواندن
صيغه مال را براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد أين مال بعد از مردن من وقف
بأشد چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست . ونيز اگر بگويد
تا ده سال وقف بأشد وبعد از آن نباشد يا بگويد تا ده سال وقف بأشد بعد پنج سال
وقف نباشد ودوباره وقف بأشد ، وقف صحيح نيست .
( مسأله 2694 ) وقف در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه
براي أو وقف شده يا وكيل يا ولى أو بدهند . ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف