( مسأله 2676 ) اگر براي حرم يكى از امامان يا امامزادگان نذر كند بايد آن را در
تعمير وروشنائى وفرش حرم ومانند اينها مصرف كند .
( مسأله 2677 ) اگر براي خود امام عليه السلام چيزى نذر كند چنانچه مصرف
معينى را قصد كرده ، بايد به همان مصرف برساند ، واگر مصرف معينى را قصد نكرده
بايد آن را به مصرفى برساند كه نسبتي با امام عليه السلام داشته بأشد ، مانند زوار فقير يا
به مصارف حرم آن امام از قبيل تعمير ومانند آن برساند ، وهم چنين است اگر چيزى را
براي امامزاده أي نذر كند .
( مسأله 2678 ) گوسفندى را كه براي صدقه يا براي يكى از امامان نذر كرده اند
اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد يا بچه بياورد مال كسى است كه آن را
نذر كرده ، ولى پشم گوسفند ومقداري كه چاق مىشود جزء نذر است .
( مسأله 2679 ) هر گاه نذر كند كه اگر مريض أو خوب شود يا مسافر أو بيايد
عملي را انجام دهد چنانچه معلوم شود كه پيش از نذر كردن مريض خوب شده يا
مسافر آمده است عمل كردن به نذر لازم نيست .
( مسأله 2680 ) اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيد شوهر دهد ، بعد از
آن كه دختر به تكليف رسيد اختيار با خود أو است ونذر آنان اعتبار ندارد .
( مسأله 2681 ) هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعي خود برسد كار
خيرى را انجام دهد ، بعد از آن كه حاجتش بر آورده شد بايد آن كار را انجام دهد ، ونيز
اگر بدون آن كه حاجتي داشته بأشد عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد آن عمل بر
أو واجب مىشود .
( مسأله 2682 ) بعيد نيست كه در عهد صيغه خواندن لازم نباشد وتنها قصد كافى
بأشد ، ومشهور آن است كارى را كه عهد مىكند انجام دهد بايد يا عبادت بأشد مثل
نماز واجب ومستحب يا كارى بأشد كه انجام آن بهتر از تركش بأشد ، ولى بنابر
احتياط واجب در صورتي كه متعلق عهد مرجوح شرعي نباشد آن عمل را انجام دهد .
( مسأله 2683 ) اگر به عهد خود عمل نكند بايد كفاره بدهد ، يعنى شصت فقير را
سير كند يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا يك بنده آزاد كند .