( 2414 ) گفته شد أو را عقد كند وبچه أي از آنان پيدا شود در صورتي كه ندانند از نطفه
حلال است يا حرام آن بچه حلال زاده است .
( مسأله 2471 ) اگر مرد نداند كه زن در عده است وبا أو ازدواج كند چنانچه زن هم
نداند وبچه أي از آنان به دنيا آيد حلال زاده است ، وشرعا فرزند هر دو مىباشد . ولى
اگر زن مىدانسته كه در عده است وتزويج در عده جايز نيست شرعا بچه فرزند پدر
است ودر هر دو صورت عقد آنان باطل است وبه يكديگر حرام مىباشند .
( مسأله 2472 ) اگر زن بگويد يائسه أم نبايد حرف أو را قبول كرد ولى اگر بگويد
شوهر ندارم حرف أو قبول مىشود .
( مسأله 2473 ) اگر بعد از آن كه انسان با زنى كه گفت شوهر ندارم ازدواج كرد
وبعدا كسى بگويد آن زن شوهر داشته چنانچه شرعا ثابت نشود كه زن شوهر داشته
نبايد حرف آن شخص را قبول كرد .
( مسأله 2474 ) تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده پدر نمىتواند أو را از مادرش
جدا كند . وأحوط وأولى آنست كه دختر را تا هفت سال از مادرش جدا نكند .
( مسأله 2475 ) مستحب است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است يعنى مكلف
شده عجله كنند از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت شده كه يكى از سعادتهاى مرد آنست كه
دخترش در خانه أو حيض نبيند .
( مسأله 2476 ) اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد واجب
است كه زن مهر را نگيرد وشوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند .
( مسأله 2477 ) كسى كه از زنا به دنيا آمده اگر زن بگيرد وبچه أي پيدا كند آن بچه
حلال زاده است .
( مسأله 2478 ) هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن با أو نزديكى
كند معصيت كرده ، ولى اگر بچه أي از آنان به دنيا آيد حلال زاده است .
( مسأله 2479 ) زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده اگر بعد از عده وفات كه
مقدار آن در احكام طلاق گفته خواهد شد ، شوهر كند وشوهر أول از سفر بر گردد ، بايد