احكام جعاله ( مسأله 2210 ) جعاله آنست كه انسان قرار بگذارد در مقابل كارى كه براي أو
انجام مىدهند مال معينى بدهد مثلا بگويد هر كس گمشده مرا پيدا كند ده تومان به أو
مىدهم وبه كسى كه أين قرار را مىگذارد " جاعل " وبه كسى كه كار را انجام مىدهد
" عامل " مىگويند . وفرق بين جعاله واجاره أين است كه در اجاره بعد از خواندن صيغه
أجير بايد عمل را انجام دهد وكسى هم كه أو را أجير كرده اجرت را به أو بدهكار
مىشود ، ولى در جعاله اگر چه عامل شخص معينى بأشد مىتواند مشغول عمل نشود وتا
عمل را انجام ندهد جاعل بدهكار نمىشود .
( مسأله 2211 ) جاعل بايد بالغ وعاقل بأشد واز روى قصد واختيار قرارداد كند
وشرعا بتواند در مال خود تصرف نمايد بنابر أين جعاله آدم سفيه ( كسى كه مال خود را
در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ) صحيح نيست .
( مسأله 2212 ) كارى را كه " جاعل " مىگويد براي أو انجام دهند بايد حرام يا
بىفائده يا از واجباتى كه شرعا لازم است مجانى آورده شود نباشد ، پس اگر بگويد هر
كس شراب بخورد يا در شب بجاى تاريكى برود يا نماز واجب خود را بخواند ده
تومان به أو مىدهم " جعاله " صحيح نيست .
( مسأله 2213 ) اگر مالي را كه قرار مىگذارد بدهد معين كند مثلا بگويد هر كسى
أسب مرا پيدا كند أين گندم را به أو مىدهم لازم نيست بگويد آن گندم مال كجا است
وقيمت آن چيست . ولى اگر مال را معين نكند مثلا بگويد كسى كه أسب مرا پيدا كند ده
من گندم به أو مىدهم بايد خصوصيات آن را طورى معين نمايد كه به درگيرى ونزاع
منجر نشود .
( مسأله 2214 ) اگر " جاعل " مزد معينى براي كار قرار ندهد مثلا بگويد هر كس
بچه مرا پيدا كند پولى به أو مىدهم ومقدار آن را معين نكند چنانچه كسى آن عمل را