أين كه سفر براي حج يا عمره يا به جهت ضرورتي بأشد
( مسأله 1713 ) اگر غير روزه ماه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب بأشد
مثلا نذر كرده بأشد روز معينى را روزه بگيرد ، بهتر آنست كه تا ناچار نشود در آن روز
مسافرت نكند . واگر در سفر بأشد چنانچه ممكن است قصد كند كه ده روز در جائى
بماند وآن روز را روزه بگيرد ولى ظاهر آنست كه سفر جائز است وقصد اقامه واجب
نيست ودر صورتي كه روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضا كند .
( مسأله 1714 ) اگر نذر كند روزه مستحبى بگيرد وروز آن را معين نكند نمىتواند
آن را در سفر بجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد بايد
آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر بأشد يا نباشد روزه
بگيرد بايد آن روز را اگر چه مسافر بأشد روزه بگيرد .
( مسأله 1715 ) مسافر مىتواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه
مستحبى بگيرد . وأحوط أين است كه آن سه روز روزهاى چهار شنبه وپنجشنبه وجمعه
بأشد .
( مسأله 1716 ) كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد
ودر بين روز مسأله را بفهمد روزه اش باطل مىشود . واگر تا مغرب نفهمد روزه اش
صحيح است .
( مسأله 1717 ) اگر فراموش كند كه مسافر است يا فراموش كند كه روزه مسافر
باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد روزه أو باطل است .
( مسأله 1718 ) اگر روزه دار قبل از ظهر مسافرت نمايد واز شب قصد سفر داشته
روزه اش باطل است ، واگر از شب قصد سفر نداشته بنابر احتياط روزه آن روز را تمام
كند وقضاى آن را نيز بگيرد ، واگر بعد از ظهر مسافرت كند در صورتي كه از شب قصد
سفر نداشته روزه اش صحيح است ولى اگر از شب قصد سفر داشته بأشد بنابر احتياط
روزه آن روز را تمام كند وقضاى آن را نيز بگيرد .
( مسأله 1719 ) روزه داري كه از وطن يا محل أقامت خود به قصد مسافرت خارج