است .
( مسأله 1660 ) كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد اگر در بين آن بدون عذر يك
روز روزه نگيرد بايد روزهها را از سر بگيرد .
( مسأله 1661 ) اگر در بين روزهائى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مثل
حيض يا نفاس يا سفري كه در رفتن آن مجبور است براي أو پيش آيد بعد از بر طرف
شدن عذر واجب نيست روزهها را از سر بگيرد بلكه بقيه را بعد از بر طرف شدن عذر
بجا مىآورد .
( مسأله 1662 ) اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند چه آن چيز أصلا حرام
بأشد مثل شراب وزنا يا به جهتي حرام شده بأشد مثل خوردن غذاى حلالى كه براي
انسان ضرر كلى دارد ونزديكى كردن با عيال خود در حال حيض بنابر احتياط كفاره
جمع بر أو واجب مىشود يعنى بايد يك بنده آزاد كند ودو ماه روزه بگيرد وشصت
فقير را سير كند يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو يا نان ومانند
اينها بدهد . وچنانچه هر سه برايش ممكن نباشد هر كدام آنها كه ممكن است بايد
انجام دهد .
( مسأله 1663 ) اگر روزه دار دروغى را به خدا وپيغمبر صلى الله عليه وآله عمدا
نسبت دهد بنابر احتياط كفاره جمع كه تفصيل آن در مساله پيش گفته شد بر أو واجب
مىشود .
( مسأله 1664 ) اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند براي
هر دفعه يك كفاره بر أو واجب است . وظاهر أين است كه استمناء نيز حكم جماع را دارد .
( مسأله 1665 ) اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع
واستمناء ، كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد براي همه آنها يك كفاره
كافيست .
( مسأله 1666 ) اگر روزه دار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را باطل
مىكند انجام دهد وبعد با حلال خود جماع نمايد براي هر كدام يك كفاره واجب