ناچار بأشد روزه اش باطل مىشود ولى اگر سهوا يا بي اختيار قئ كند اشكال ندارد .
( مسأله 1644 ) اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند بواسطة خوردن آن در روز بي
اختيار قئ مىكند احتياط واجب آنست كه روزه آن روز را قضا نمايد .
( مسأله 1645 ) اگر روزه دار بتواند از قئ كردن خوددارى كند ، چنانچه براي أو
ضرر ومشقت نداشته بأشد بايد خوددارى نمايد .
( مسأله 1646 ) اگر مگس در گلوى روزه دار برود چنانچه ممكن بأشد بايد آن را
بيرون آورد وروزه أو باطل نمىشود . ولى اگر بداند كه بواسطة بيرون آوردن آن قئ
مىكند واجب نيست بيرون آورد وروزه أو صحيح است .
( مسأله 1647 ) اگر سهوا چيزى را فرو ببرد وپيش از رسيدن به شكم يادش بيايد
كه روزه است بيرون آوردن آن لازم نيست وروزه أو صحيح است .
( مسأله 1648 ) اگر يقين داشته بأشد كه بواسطة آروغ زدن چيزى از گلو بيرون
مىآيد بنابر احتياط نبايد عمدا آروغ بزند ولى اگر يقين نداشته بأشد اشكال ندارد .
( مسأله 1649 ) اگر آروغ بزند وچيزى در گلو يا دهانش بيايد بايد آن را بيرون
بريزد واگر بي اختيار فرو رود روزه اش صحيح است .
احكام چيزهائى كه روزه را باطل مىكند
( مسأله 1650 ) اگر انسان عمدا واز روى اختيار كارى كه روزه را باطل مىكند
انجام دهد روزه أو باطل مىشود وچنانچه از روى عمد نباشد اشكال ندارد ولى جنب
اگر بخوابد وبه تفصيلي كه در مساله ( 1624 ) گفته شد تا اذان صبح غسل نكند روزه أو
باطل است .
( مسأله 1651 ) اگر روزه دار سهوا يكى از كارهائى كه روزه را باطل مىكند انجام
دهد وبه خيال أين كه روزه اش باطل شده عمدا دوباره يكى از آنها را بجا آورد روزه أو
باطل مىشود .