4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر صلى الله عليه وآله
( مسأله 1589 ) اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به إشارة ومانند اينها به خدا وپيغمبر
صلى الله عليه وآله وجانشينان آن حضرت عليهم السلام وبناء بر احتياط واجب به
ساير پيغمبران وجانشينان آنها عليهم السلام عمدا نسبتي را بدهد كه دروغ است اگر
چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه أو باطل است . واحتياط واجب آنست كه
به حضرت زهرا سلام الله عليها هم بدروغ نسبتي ندهد .
( مسأله 1590 ) اگر بخواهد خبري را كه نمىداند راست است يا دروغ ، نقل كند
بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته
شده نقل نمايد .
( مسأله 1591 ) اگر چيزى را به اعتقاد أين كه راست است از قول خدا يا
پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) نقل كند وبعد بفهمد دروغ بوده روزه اش باطل نمىشود .
( مسأله 1592 ) كسى كه مىداند دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) روزه را باطل
مىكند اگر چيزى را كه مىداند دروغ است به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) نسبت دهد وبعدا بفهمد
آنچه را كه گفته راست بوده بايد روزه را تمام كند وقضاى آن را هم بجا آورد .
( مسأله 1593 ) اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله )
وجانشينان پيغمبر ( عليهم السلام ) نسبت دهد روزه اش باطل مىشود ولى اگر از قول كسى كه آن
دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد .
( مسأله 1594 ) اگر از روزه دار بپرسند كه آيا پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) چنين مطلبي فرموده اند
وأو جائى كه در جواب بايد بگويد نه ، عمدا بگويد بلى ، يا جائى كه بايد بگويد بلى
عمدا بگويد نه روزه اش باطل مىشود .
( مسأله 1595 ) اگر از قول خدا يا پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) حرف راستى را بگويد بعد بگويد
دروغ گفتم يا در شب بدروغ به آنان نسبتي بدهد وفرداى آن كه روزه مىباشد بگويد
آنچه ديشب گفتم راست است روزه اش باطل مىشود .