آيات را بخواند واحتياط لازم أين است كه بقدرى تأخير نيندازد كه شروع به باز شدن
كند .
( مسأله 1490 ) اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه به اندازه خواندن يك ركعت نماز
يا كمتر بأشد وجوب نماز آيات در أين صورت مبنى بر احتياط است واگر مدت
گرفتن آنها بيشتر بأشد ولى انسان نماز را نخواند تا به اندازه خواندن يك ركعت به آخر
وقت آن مانده بأشد در أين صورت نماز آيات واجب وادا است .
( مسأله 1491 ) موقعى كه زلزله ورعد وبرق ومانند اينها اتفاق مىافتد انسان بايد
فورا نماز آيات را بخواند به نحوى كه در نظر مردم تأخير محسوب نشود واگر تأخير
كرد معصيت كرده وبنابر احتياط بايد هر زمان كه مىتواند بجا آورد .
( مسأله 1492 ) اگر گرفتن آفتاب يا ماه را نداند وبعد از باز شدن آفتاب يا ماه
بفهمد كه تمام آن گرفته بوده بايد بنابر احتياط واجب قضاى نماز آيات را بخواند ولى
اگر بفهمد مقداري از آن گرفته بوده قضا بر أو واجب نيست .
( مسأله 1493 ) اگر عده أي كه اطمينان به گفتار آنها نباشد بگويند كه خورشيد يا
ماه گرفته است چنانچه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي پيدا نكند ودر آن
اشخاص فرد مورد وثوقى نباشد ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست گفته اند در
صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته بأشد نماز آيات را بخواند ولى اگر مقداري از آن
گرفته بأشد خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست وهم چنين است اگر دو نفر كه عادل
بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته بعد معلوم شود كه عادل بوده اند .
( مسأله 1494 ) اگر انسان به گفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت گرفتن
خورشيد وماه را مىدانند اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته بايد نماز آيات را
بخواند ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد
وانسان به گفته آنان اطمينان پيدا كند بايد به حرف آنان عمل نمايد .
( مسأله 1495 ) اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده بايد دوباره بخواند
واگر وقت گذشته قضا نمايد .