( مسأله 1227 ) اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط
آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1228 ) اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ودر جاى
خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آنست كه بعد از سلام نماز آن را قضا نمايد .
( مسأله 1229 ) اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو
سجده سهو بر أو واجب شود ، بايد بنابر احتياط أول نماز احتياط را بجا آورد .
( مسأله 1230 ) گمان به ركعات نماز در غير دو ركعت أول حكم يقين را دارد . مثلا
اگر نداند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت وگمان داشته بأشد كه دو ركعت خوانده
نماز باطل است ، ولى اگر در نماز چهار ركعتي گمان دارد كه چهار ركعت خوانده ،
نبايد نماز احتياط بخواند واما نسبت با فعال ، گمان حكم شك را دارد ، پس اگر گمان
دارد ركوع كرده در صورتي كه داخل سجده نشده است . بايد آن را بجا آورد واگر گمان
دارد حمد را نخوانده ، چنانچه در سوره داخل شده بأشد اعتناء به گمان ننمايد ونمازش
صحيح است هر چند احتياط مستحب در أين دو صورت أين است كه نمازش را
دوباره بخواند .
( مسأله 1231 ) حكم شك وسهو وگمان در نمازهاى واجب يوميه ونمازهاى
واجب ديگر فرق ندارد ، مثلا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو
ركعت ، چون شك أو در نماز دو ركعتي است ، نمازش باطل مىشود وهم چنين اگر
گمان داشته بأشد كه دو ركعت يا يك ركعت است .
سجده سهو ( مسأله 1232 ) براي پنج چيز بعد از سلام نماز ، انسان بايد دو سجده سهو
به دستوري كه بعدا گفته مىشود بجا آورد :
أول - آن كه تشهد را فراموش كند