خواندن نماز احتياط ، نماز را از سر بگيرد .
( مسأله 1198 ) وقتي يكى از شكهاى باطل براي انسان پيش آيد ، وبداند كه اگر
به حالت بعدى منتقل شود براي أو يقين پيدا مىشود جائز نيست با حالت شك نماز را
ادامه دهد ، مثلا اگر در حال ايستادن شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر وبداند
كه اگر به ركوع رود به يك طرف يقين پيدا مىكند جائز نيست با أين حال ركوع كند .
( مسأله 1199 ) اگر أول گمانش به يك طرف بيشتر بأشد ، بعد دو طرف در نظر أو
مساوى شود ، بايد به دستور شك عمل نمايد . واگر أول دو طرف در نظر أو مساوى بأشد
وبه طرفي كه وظيفة أو ست بنا بگذارد . بعد گمانش به طرف ديگر برود بايد همان طرف را
بگيرد ونماز را تمام كند .
( مسأله 1200 ) كسى كه نمىداند گمانش به يك طرف بيشتر است يا هر دو طرف در
نظر أو مساوى است بايد به دستور شك عمل كند .
( مسأله 1201 ) اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته ، كه مثلا
دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، وبنا را بر سه گذاشته ، ولى نداند كه گمانش به خواندن
سه ركعت بوده ، يا هر دو طرف در نظر أو مساوى بوده ، بنابر احتياط واجب بايد نماز
احتياط را بخواند .
( مسأله 1202 ) اگر موقعى كه تشهد مىخواند ، يا بعد از ايستادن شك كند كه دو
سجده را بجا آورده يا نه ودر همان موقع يكى از شكهائى كه اگر بعد از تمام شدن دو
سجده اتفاق بيفتد صحيح مىباشد ، براي أو پيش آيد ، مثلا شك كند كه دو ركعت
خوانده يا سه ركعت ، چنانچه به دستور آن شك عمل كند نمازش صحيح است .
( مسأله 1203 ) اگر پيش از آن كه مشغول تشهد شود ، يا پيش از ايستادن شك كند
كه يك يا دو سجده را بجا آورده يا نه ، ودر همان موقع يكى از شكهائى كه بعد از تمام
شدن دو سجده صحيح است ، برايش پيش آيد نمازش باطل است .
( مسأله 1204 ) اگر موقعى كه ايستاده بين سه وچهار يا بين سه وچهار وپنج شك
كند ، ويادش بيايد كه يك يا دو سجده از ركعت پيش را بجا نياورده نمازش باطل است