( مسأله 1192 ) اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود ،
بايد اعتنا نكند ونمازش صحيح است . واگر گمانش به دو ركعت يا كمتر برود مىتواند
به همان گمان عمل كند مثلا اگر گمانش به يك ركعت مىرود يك ركعت ديگر بخواند .
( مسأله 1193 ) اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن در نماز واجب سجده سهو
واجب مىشود ، يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست بعد از نماز ،
سجده سهو يا قضاى سجده وتشهد را بجا آورد .
( مسأله 1194 ) اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، بنا بگذارد كه
نخوانده است هر چند آن نماز مثل نافله يوميه وقت معين داشته بأشد وبعد از گذشتن
وقت شك كند كه آن را بجا آورده يا نه .
شكهاى صحيح
( مسأله 1195 ) در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتي شك كند ،
بنابر احيتاط واجب بايد فورا فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان - در غير از دو ركعت أول -
به يك طرف شك پيدا كرد ، همان طرف را بگيرد ونماز را تمام كند ، وگر نه به دستورهائى
كه گفته مىشود عمل نمايد وآن نه صورت از أين قرار است :
أول - آن كه بعد از سر برداشتن از سجده دوم شك كند كه دو ركعت خوانده
است يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه سه ركعت خوانده است ويك ركعت ديگر
بخواند ونماز را تمام كند وبعد از نماز بنابر احتياط يك ركعت نماز احتياط ايستاده
بجا آورد .
دوم - شك بين دو وچهار بعد از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را
بگذارد چهار ركعت خوانده ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط
ايستاده بخواند .
سوم - شك بين دو وسه وچهار بعد از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را