ركوع كرده است ، واگر در بجا آوردن چيزى شك كند كه نماز را باطل مىكند ، مثل
أين كه شك كند كه نماز صبح را دو ركعت خوانده يا سه ركعت بنا را بر صحت
مىگذارد .
( مسأله 1182 ) كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در چيزهاى
ديگر نماز شك كند ، بايد به دستور آن عمل نمايد مثلا كسى كه زياد شك مىكند سجده
كرده يا نه ، اگر در بجا آوردن ركوع شك كند بايد به دستور آن رفتار نمايد ، يعنى اگر
به سجده نرفته ركوع را بجا آورد واگر به سجده رفته اعتنا نكند .
( مسأله 1183 ) كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك مىكند ،
اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .
( مسأله 1184 ) هر گاه كسى فقط وقتي كه در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد
شك مىكند . اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد به دستور
شك عمل نمايد .
( مسأله 1185 ) اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه بايد به دستور شك
عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم بر گشته بايد به شك
خود اعتنا نكند .
( مسأله 1186 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه ،
واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ، بايد
آن را بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر شك كند ركوع
كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده است
بايد برگردد وركوع كند واگر در سجده دوم يادش بيايد ، نمازش باطل است .
( مسأله 1187 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست
بجا آورده يا نه واعتنا نكند ، وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده چنانچه از محل بجا
آوردن آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد واگر از محل آن گذشته نمازش صحيح است ،
مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش بيايد كه