( مسأله 1164 ) اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام
داده يا نه ، مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن
انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد ، واگر بكارى كه بايد
بعد از آن انجام دهد مشغول شده ، مثلا در حال خواندن سوره شك كند حمد خوانده يا
نه به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1165 ) اگر در بين خواندن آية شك كند كه آية پيش را خوانده يا نه ، يا
وقتي كه آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، اعتناء نكردن به شك
محل اشكال است .
( مسأله 1166 ) اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند
ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1167 ) اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، لازم
است بر گشته وبايستد وركوع را بجا آورد ، واگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا
نه ، به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1168 ) اگر در حال بر خاستن شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا
نه ، بايد بر گردد وبجا آورد .
( مسأله 1169 ) كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه حمد يا
تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود
اعتنا نكند واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند كه سجده يا
تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .
( مسأله 1170 ) اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن تشهد
شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه بايد بجا آورد ، وچنانچه بعد يادش بيايد كه
آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده بنابر احتياط نمازش باطل است .
( مسأله 1171 ) اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه چنانچه