نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن بدن نماز را به هم نمىزند بدن را آب بكشد واگر
نماز را به هم مىزند بايد بنابر احتياط با همان حال نماز را تمام كند ، وبعد قضاء نمايد .
( مسأله 804 ) كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه نماز
بخواند وبعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز أو صحيح است .
( مسأله 805 ) اگر لباس را آب بكشد ويقين كند كه پاك شده است وبا آن نماز
بخواند ، وبعد از نماز بفهمد پاك نشده ، نمازش صحيح است .
( مسأله 806 ) اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از خونهاى
نجس نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهائى
بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نمازش صحيح است .
( مسأله 807 ) اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس أو است خون نجسى است
كه نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است چنانچه بعد از نماز
بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .
( مسأله 808 ) اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با رطوبت
به آن برسد ، ودر حال فراموشى نماز بخواند وبعد از نماز يادش بيايد نمازش صحيح
است ، ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد وبدون
أين كه خود را آب بكشد ، غسل كند ونماز بخواند ، غسل ونمازش باطل است ، مگر
أين كه طورى بأشد كه به غسل نمودن ، بدن نيز پاك شود ، ونيز اگر جائى از أعضاء وضو با
رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد وپيش از آن كه آنجا را آب
بكشد ، وضو بگيرد ونماز بخواند ، وضو ونمازش باطل مىباشد ، مگر أين كه طورى بأشد
كه به وضو گرفتن أعضاء وضو نيز پاك شود .
( مسأله 809 ) كسى كه غير از لباس نجس ، لباس ديگرى ندارد ، اگر بواسطة
سرما ومانند آن نمىتواند لباس خود را بيرون آورد بايد با لباس نجس نماز بخواند ،
ونمازش صحيح است واگر بتواند لباس را بيرون آورد احتياط واجب آنست كه هم با
آن لباس نماز بخواند وهم نماز را برهنه به دستوري كه براي برهنگان گفته شد انجام