پايهاش جز بر حكم قرآن و دين نباشد ، على ( ع ) مىخواست يارانى مانند سلمان و ابوذر و عمّار از او حمايت كنند كه هيچ عامل و محرّكى براى يارى آنان جز مبدأ و عقيدهء الهى نباشد ، نه چون ابو سفيان كه جز انديشهء دنيا و تعصّب خانوادگى محرّك ديگرى نداشت . . . !
نتيجهء گفتار ما اين است كه ابو سفيان در اظهار تعصّب نسبت به على ( ع ) ، گرچه محرّك دينى نداشت ، ولى در عين حال در اثر تعصّب قبيلهاى حقيقتاً پشتيبان على بود ، ليكن دست جنايتكار تاريخ چون ديد ابو سفيان براى ابو بكر سر فرود نياورد . براى اين كه موقعيّت اين قيام را لكّهدار كند . در صفحات تاريخ نوشت كه ابو سفيان مردى ماجراجو و آشوب طلب بود و از اين قيام هدفاش تنها ايجاد فتنه و تهديد امنيّت اجتماعى بوده است ! چنانچه همين جنايت تاريخى را نسبت به تمام افرادى كه با ابو بكر معارضه و مبارزه مىنمودند ، مرتكب شده و آنان را آشوبگر و مرتد ناميده است و براى اين كه اين تهمت به ابو سفيان بيشتر به حقيقت نزديك باشد ، اين روايت را از زبان على ( ع ) جعل نمودند كه هنگامى كه ابو سفيان به على ( ع ) گفت : چرا بايد زمام اين كار به دست كمترين و كوچكترين قبيلهء قريش باشد ؟ ! به خدا قسم اگر اجازه بدهى شهر مدينه را از سواره و پياده پر مىسازم ، على در جواب ابو سفيان فرموده : « اى ابو سفيان عمر درازى در دشمنى اسلام و مسلمانان گذرانيدى ، امّا نتوانستهاى ضررى به پيكر دين وارد سازى . ما ابو بكر را براى اين كار شايسته ديديم ! ! » .
در بررسى به اين روايت ، اوّلًا ما سند آن « 1 » اعتراض داريم ، چه ، راوى آن دهها سال پس از واقعه مىزيسته و راوى بعضى اين روايتها ، ابو عوانه است كه به جعل حديث مشهور بوده است و دربارهاش گفته اند : كان عثمانياً يضع الأخبار . « 2 » گذشته از اين ها سخن ما در متن روايت است : اگر اين روايت صحّت داشت معلوم
هامش
( 1 ) . رجوع شود به طبرى ، ج 3 ، ص 202 .
( 2 ) . به شرح حال ابو عوانه در لسان الميزان ، ج 4 ، ص 384 ؛ و الحضارة الاسلامية ادم متز ، ج 1 ، ص 83 رجوع شود . وى در سال 158 ه - . از دنيا رفته است . راوى روايت ديگر « مرة » است كه دربارهاش گفتهاند : ابو بكر و عمر را درك نكرده است . تهذيب التهذيب ، ج 10 ، ص 89 .