مدينه « 1 » بويژه حسين بن على عليهما السّلام برايش بيعت گيرد و در صورت امتناع حسين گردنش را زده ، سرش را براى وى بفرستد .
( 1 ) وليد مروان بن حكم « 2 » را براى مشورت در امر حسين عليه السّلام احضار نمود .
مروان گفت : حسين بيعت نمىكند و اگر من جاى تو بودم گردنش را مىزدم .
وليد گفت : اى كاش مادر مرا نزادى ، و من هرگز نبودم .
سپس در پى حسين عليه السّلام فرستاد ، حضرت با سى نفر از اهل بيت و دوستان نزد او رفت ، وليد خبر مرگ معاويه را بداد و بيعت با يزيد را به وى عرضه نمود .
فرمود : اى امير ، بيعت كه سرّى نيست ، مردم را كه فرا خواندى مرا نيز دعوت كن .
مروان گفت : اى امير ! عذرش را مپذير و در صورت امتناع گردنش را بزن .
حسين عليه السّلام خشمگين شد و فرمود : واى بر تو اى پسر زرقاء تو امر به زدن گردنم مىكنى دروغ گفتى و به خدا كه پستى ورزيدى .
بعد رو به وليد كرد و فرمود : « اى امير ! ما اهل بيت نبوّت و معدن رسالت ، و خانهء
هامش
( 1 ) - مدينه : مدينه رسول الله همان يثرب است ، مساحتش نصف مكه بوده ، در قسمت حرّه شورهزار بود ، و آب و نخل فراوان داشت ، مسجد در وسط شهر و قبر مبارك در شرق مسجد است ، مدينه را نامهاى زيادى چون طيّبه و يثرب و مباركه مىباشد . معجم البلدان 5 / 82 .
( 2 ) - مروان بن حكم بن أبى العاص بن عبد شمر بن عبد مناف ، ابو عبد الملك ، خليفهء اموى و سر سلسلهء دودمان آل مروان ( اموى ) است دولت آنان به نام مروانيان معروفند . در مكّه متولّد و در طائف باليد و ساكن مدينه شد ، عثمان او را از خواص خود ساخت و كاتب خود نمود ، بعد از قتل عثمان با عائشه در غائلهء بصره شركت نمود ، و در صفين همراه معاويه بود ، در زمان معاويه والى مدينه شد و ابن زبير او را از مدينه براند و به شام رفت و در سال 65 با طاعون هلاك شد و به روايتى همسرش مادر خالد بن يزيد وى را بكشت .
اسد الغابة 4 / 348 ، تاريخ ابن الاثير 4 / 74 ، تاريخ طبرى 7 / 34 ، الاعلام 7 / 207 .