طالبيّين را به عهدهء وى گزارد كه سيّد بشدت امتناع ورزيد .
مستنصر كوشيد سيّد را به عنوان سفير نزد حاكم مغول گسيل دارد كه اين را هم نپذيرفت .
نخستين فرزند سيّد در 9 محرّم 643 ه . ق . در حلّه متولّد گرديد ، و فرزند دوّم سيّد در 8 محرّم سنه 647 در نجف به دنيا آمد .
آنچه از كتب سير و تراجم به دست مىآيد اين است كه سيّد در 641 ه . ق . به حلّه بازگشت و در 645 ه . ق . به نجف رفت و از آن جا در 649 به كربلا رفت و در 652 به عزم سامره بار سفر بربست و هنگام رسيدن به بغداد در همان جا رحل اقامت افكند ، و هنگام سقوط بغداد به دست مغول ، سيّد در بغداد بود .
چون هلاكو خان وارد مستنصريّه شد از علماء اين مسأله را پرسيد كه : آيا حاكم مسلمان ظالم افضل است يا حاكم كافر عادل ؟ كسى به اين پرسش پاسخى نداد جز سيّد كه فرمود : حاكم كافر عادل افضل است و در اين فتوى بقيهء علماء از سيّد تبعيّت كردند .
روشن است كه اين فتواى سيّد از باب تقيّه براى حفظ جان مسلمانان بود ، چه خدا مىداند اگر اين فتوى نبود معلوم نيست آيا در بغداد مسلمانى جان سالم بدر مىبرد يا نه .
در 10 ماه صفر سال 656 بود كه هلاكو سيّد بن طاوس را احضار كرده و به وى امان داد و سيّد به حلّه رفت .
در 9 محرّم 658 سيّد در نجف در خانهاش بود .
و در 14 ربيع الاول سال 658 در بغداد در خانهاش بود .
آمده است كه : هلاكو نقابت علويان را در سال 656 - 661 - به سيّد داد و ظاهر آن است كه در 656 نقابت بغداد و در 661 نقابت همه طالبيان را به دو داد .
سيّد در ابتداء از پذيرفتن نقابت سر باز زد ليكن شيخ نصير الدين طوسى به دو اعلام كرد كه نپذيرفتن آن موجب مرگش مىگردد و بدين ترتيب سيّد بناچار پذيرفت .
اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — صفحة 45
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٤٥