37 -
كسى كه شلوار امام حسين عليه السّلام را ربود زمينگير ، و آن كه عمّامهاش را برد مجذوم و آن كه زرهاش را برد ديوانه گرديد ، غبارى سخت و تيره با باد سرخ در فضا برخاست كه چيزى ديده نمىشد تا آن جا كه مردم گمان بردند عذاب بر آنان نازل شد .
مقتل الحسين 2 / 37 ، إحقاق الحقّ 11 / 526 .
38 -
آنگاه كه سر مبارك حسين عليه السّلام نزد يزيد برده و پيش رويش نهاده شد ، كف دستى از ديوار بدرآمد و روى آن چنين نگاشت :
أ ترجو امّة قتلت حسينا * شفاعة جدّه يوم الحساب
غرر الخصائص الواضحة : 276 ، إحقاق الحقّ 11 / 546 .
39 -
چون سر منحوس ابن زياد و يارانش نزد مختار انداخته شد ، مارى در بين سرها نمودار شد و از همه سرها گذشت تا آن كه در دهان ابن زياد داخل و از سوراخ بينى وى بيرون شد ، و از سوراخ بينى او داخل سر و از دهانش بدر آمد و اين كار را تكرار مىكرد ، و مردم مىگفتند : عبيد اللَّه ابن زياد و يارانش در دنيا و آخرت خائب و خاسر و زيانكار شدند تا آن كه ضجّهء ايشان از گريه بر حسين و فرزندان و يارانش برخاست .
صحيح الترمذى 13 / 97 ، مقتل الحسين 2 / 84 ، اسد الغابة 2 / 22 ، المعجم الكبير : 145 ، ذخائر العقبى : 128 ، سير اعلام النبلاء 3 / 359 ، مختصر تذكرة القرطبى : 192 ، جامع الاصول 10 / 25 ، الصواعق المحرقة : 196 ، نظم درر السّمطين : 220 ، عمدة القارى 16 / 241 ، ينابيع المودّة : 321 ، إسعاف الراغبين :
185 ، نور الأبصار : 126 ، إحقاق الحقّ 11 / 542 - 545 .
40 -
حرمله به زشتترين و سياهترين چهره درآمد ، و شبى بر وى نگذشت مگر آن كه وى را در ميان آتش شعلهور فرو مىافكندند .
التذكرة : 291 ، ينابيع المودّة : 330 ، اسعاف الرّاغبين : 192 ، نور الأبصار : 123 ، إحقاق الحقّ 11 / 531 - 532 .