حوبه « 1 » حضرمى لعنة اللَّه عليه ربوده و پوشيد و به بيمارى برص « پيسى » مبتلا گرديده و مويش بريخت .
( 1 ) در روايت آمده : در پيراهن امام عليه السّلام صد و ده و اندى اثر تير و نيزه و شمشير بود .
امام صادق عليه السّلام فرمايد : بر بدن مبارك حسين عليه السّلام اثر سى و سه نيزه و سى و چهار شمشير بود .
شلوار امام عليه السّلام را بحر بن كعب تيمى لعنة اللَّه عليه ربود . در روايت آمده كه او نيز زمينگير و از دو پا فلج گرديد .
عمامهاش را اخنس بن مرثد بن علقمه حضرمى « 2 » - يا جابر بن يزيد اودى - به غارت برد و او نيز ديوانه شد .
كفش امام را اسود بن خالد لعنة اللَّه عليه در برد .
انگشترى امام عليه السّلام بجدل بن سليم كلبى با قطع انگشت امام در ربود ، كه مختار چون او را بگرفت دو دست و دو پاى بجدل را قطع كرده رهايش نمود تا در خون كثيفش دست و پا زده هلاك گرديد .
قطيفه امام را كه از خز بود قيس بن اشعث لعنة اللَّه عليه بربود . كه مشهور به قيس قطيفه شد و زره كوتاه آن حضرت را عمر بن سعد لعنة اللَّه عليه بگرفت ، بعد از هلاكت عمر بن سعد ، مختار آن را به ابى عمرة قاتل ابن سعد بخشيد .
شمشير امام عليه السّلام را جميع بن خلق اودى به يغما برد ، نيز گفته شد : مردى از بنى تميم به نام اسود بن حنظله لعنة اللَّه عليه آن را غارت كرد .
در روايت ابن سعد : شمشير امام را فلافس نهشلى - قلافس - بربود .
محمّد بن زكريا « 3 » اضافه مىكند كه : آن شمشير بعدها بدست دختر حبيب بن بديل
هامش
( 1 ) - او زنازاده است و بر پشت امام با نه نفر ديگر اسب بتاخت .
( 2 ) - او يكى از ده نفر است كه با سمّ ستوران بر بدن مبارك امام تاخته تا آن كه پشت و سينهء امام را خورد كردند ، او نيز زنازاده است .
( 3 ) - محمّد بن زكريا بن دينار الغلابى ، از وجوه اصحاب اماميه در بصره است ، وفات 298 ه .