بيان آيهء 50 51
لغت :
فرق بين تصديق و تقليد اينست كه تصديق فقط در موردى خواهد بود كه بر تصديق كننده با برهان و دليل ثابت شده باشد و تقليد غير برهانى مىباشد و از اينرو ما مقلد پيامبر ( ص ) نيستيم و گر چه مصدق او هستيم .
احلال كارى : آزاد كردن و مجاز كردن آنكار به اينكه آن را خوبش بداند و تحريم منع از كارى به اينكه او را زشت بشمرد .
استقامت : راست بودن ، خلاف اعوجاج و كژى .
اعراب :
مصدقاً منصوب است و حال براى جئتكم ( آمد شما را در حالى كه تصديق كنندهام ) و به هيچ وجه عطف نيست چون گفته
« لِما بَيْنَ يَدَيَّ »
و نگفته « لما بين يديه » .
ابو عبيده گويد : مراد از « بعض » در
« بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ »
كل مىباشد و اين قول از دو وجه مردود است :
1 - بعض بمعنى كل نميباشد .
2 - جايز نيست كه همه محرمات حلال شود زيرا همه محرمات شامل دروغ و زنا و ظلم و قتل . . . هم مىشود .
تفسير :
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ
: ( تصديق كنندهام آنچه برابر منست ) يعنى آنچه قبل از من كه عبارت است از تورات و بشارات او دربارهء من و انبياء قبل از من .
وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ
: ( و تا حلال گردانم براى شما بعض چيزهايى را كه بر شما حرام شده ) گفتهاند چيزهايى كه عيسى حلال كرد عبارتست