كه خداوند مردگان را در موقع دعاء وى زنده ميكرد .
گفتهاند كه عيسى 4 نفر را زنده كرد :
اول - عازر كه دوست وى بود و سه روز پس از مرگش بسر قبر او رفت و گفت ( بار خدايا پروردگار آسمانها و زمين تو مرا بسوى بنى اسرائيل فرستادى كه آنها را بدين تو دعوت كنم و بايشان خبر دهم كه مردگان را زنده خواهم كرد اينك عازر را زنده گردان . ) پس عازر زنده شد و برخاست و بعداً هم صاحب فرزندى گرديد .
دوم - ابن عجوز بود . عيسى جنازه او را بر دوش مردم ديد كه با تابوت مىبرند .
پس دعا كرد تا او زنده گشت و از دوش مردم به زير آمد و لباس پوشيد و به خانه برگشت و بعداً صاحب فرزند شد .
سوم - دخترى ده ساله را كه يك روز پس از مردن زنده ساخت تا به خانه خود برگشت و شوهر كرد و بچه آورد .
چهارم - سام بن نوح كه اسم اعظم خدا را خواند و دعا كرد و زنده شد سپس عيسى به او گفت بايد بميرى وى شرط كرد كه خدا مرا از سكرات موت و رنج جانكندن در امان نگهدارد عيسى در اين باره دعا كرد و دعايش مستجاب شد . كلبى گويد عيسى مردگان را ببركت و كمك يا حى يا قيوم زنده مينمود و علت اينكه عيسى به اين گونه معجزات مخصوص گرديده اينست كه در زمان وى علم طب سخت پيشرفت كرده و باوج خود رسيده بود خداوند معجزه او را از جنس دانش زمان قرار داد تا بر دانشمندان غالب آيد و نبوتش ثابت گردد ( و چون دانشمندان ايمان آرند عوام مردم پيروى از ايشان كنند ) چنان كه در زمان موسى بن عمران سحر بسيار دامن گسترده و اوج گرفته بود خداوند معجزه عصا را بوى داد تا سحر آنها را باطل كند و ايشان را از آوردن نظير آن عاجز گرداند . و علم و هنر مردم زمان پيامبر ما محمد ( ص ) بلاغت و فصاحت بود لذا خداوند معجزه قرآن را بايشان نمودار كرد كه عجايب نظم و شگفتيهاى بيان و اسلوب آن ايشان را عاجز گرداند .
بالجمله خداوند هر پيامبرى را بر طبق علم و دانشى كه بر آن خوب واقف بودند
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 80
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٨٠