بيان آيهء 47
تفسير :
قالَتْ
( گفت ) مريم
رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ
: ( خدايا چگونه خواهد بود براى من پسرى .
وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ
: ( و حال آنكه بشرى با من تماس نگرفته ) مريم اين سخن را از جهت انكار و يا استبعاد قدرت حق نگفت بلكه به نظر سؤال و بزرگداشت قدرت الهى گفت زيرا بشر طبعاً و فطرتاً از خرق عادت و چيزهاى غير عادى تعجب مىكند - و گفتهاند : اين جمله سؤال بود كه آيا به همين حال بى شوهرى از روى خرق عادت خواهد زاييد يا شوهرى روزى او شده و بطور عادى از او بچهدار مىشود .
قالَ كَذلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ ما يَشاءُ
: ( گفت اينچنين خدا هر چه بخواهد خواهد آفريد ) يعنى خدا ترا به همين حالت دخترى و بى شوهرى فرزند خواهد داد .
إِذا قَضى أَمْراً
: ( چون چيزى را اراده كند ) يعنى وقتى آفرينش چيزى را اراده كند و يا مقدر گرداند .
فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
: ( فقط به او ميگويد : باش پس وجود مىيابد ) در معناى اين آيه دو قول است : 1 - اخبار است بسرعت حاصل شدن مراد حقتعالى در هر چيز كه هر چه خدا اراده كند بى واسطه زمان و بى تكلف ايجاد سبب و يا حرف انجام مىشود . و اينكه با كلمهء كن از اراده خداوند كنايه آورده چون در فهم و وهم انسان چيزى زودتر از
« كُنْ فَيَكُونُ »
نميآيد .
2 - اين كلمهاى است كه خداوند علامت قرار داده براى ملائكه در آنچه را كه اراده ايجاد آن را كرده بواسطه مصلحتى كه دارد . و اينكه لفظ امر به كار برده ( كن ) و حال اينكه امرى نيست براى دلالت بر اينكه فعل خداوند بمنزله فعل مأمور است به اينكه براى آمر مشقتى ندارد .