بمعجزه و تكلم در كودكى .
وَ كَهْلًا
- ( در بزرگى و كهولت ) يعنى در بزرگى با وحيى كه خداوند به او مىكند سخن ميگويد . و با اين آيه خداوند به او اعلام مىكند كه تا سن كهولت زنده است و در اين كلام نيز اعجاز است كه آنچه خبر داده بود عيناً واقع شد . و گفته شده در اين آيه از ذكر كودكى و كهولت مراد رد نصارى است كه عيسى را خدا ميدانند و اين تغيير و تحول و كودكى و پيرى منافى با خدايى است بلكه صفت مخلوق است .
وَ مِنَ الصَّالِحِينَ
: ( و از صالحان است ) يعنى از انبياء است مثل ابراهيم و موسى .
گفتهاند مراد از « يكلمهم فى المهد » دعوت مردم بخداست و مراد از كهولت زمان فرود آمدن از آسمان است ( در دولت حضرت مهدى عجل اللَّه تعالى فرجه ) براى كشتن دجال . زيرا عيسى در سن 33 سالگى به آسمان شد و اين قبل از كهولت است - ( از زيد بن اسلم ) .
و درباره ظهور معجزه در گهواره از عيسى دو قول است : 1 - آن معجزه همراه با نبوت مسيح بود زيرا خداوند عقل وى را در آن حال كامل كرده بود و او را پيامبر كرده و آنچه سخن گفت وحى بود ( از جبايى ) و گفتهاند : تكلم در گهواره بعنوان ارهاص ( خارق عادتى كه از پيامبر قبل از بعثت ظاهر شود ) و مقدمهء نبوت بود ( از ابن اخشيد ) و در نزد ما هر دو وجه جايز است و ممكن است كه معجزه براى مريم و دليل طهارت او بوده و مانعى از اين تكلم در گهواره نيست و دلايل واضح بر جواز آن دلالت دارد و مسيحيان اين مطلب را انكار ميكنند با اينكه معجزه و نشانه نبوت او بود زيرا تكلم او عقيده نصارى را ( كه عيسى خدا است ) باطل مىكند زيرا كلام وى در گهواره اين بود « كه من بنده خدايم كه كتاب بر من خواهد آمد . . . » تا جايى كه قول كسانى كه شاهد تكلم وى بودند ( و در تاريخ درج شده بود ) انكار كردند .