بيان آيه 21 - 22
مقصود و تفسير :
چون خداوند احتجاج با اهل كتاب را ذكر كرد و وعدهء نيكو بايشان داد اگر مسلمان شوند و وعدهء عذاب فرمود اگر از اسلام ابا كنند ، در اين آيه كفرشان را بتفصيل بيان ميدارد كه :
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ
: يعنى كسانى كه دلايل و بينات حق را انكار ميكنند
« وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ »
( انبياء را ميكشند ) گويند اينان يهودند . از ابى عبيده جراح روايت شده كه به پيغمبر گفتم كدام مردم در قيامت عذابشان از همه سختتر است فرمود مردمى كه پيغمبر يا آمر بمعروف و ناهى از منكر را بكشند و بعد اين آيه را خواند
« وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ . . . »
سپس پيغمبر فرمود اى ابا عبيده بنى - اسرائيل 43 پيغمبر را در ساعت اول روز كشتند و 112 مرد از عابدان بنى اسرائيل به امر بمعروف و نهى از منكر قاتلان انبياء قيام كردند همه آنها را نيز در آخر همان روز بكشتند و اينست كه خداوند فرمايد :
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
: يعنى به آنها خبر ده كه عذابى پر درد در انتظارشان است . و اينكه كلمه بشارت كه براى خبر خوب به كار ميرود در اين مورد بر سبيل استعاره به كار برده شده بتناسب اين است كه خبر به عذاب كفار ، در برابر بشارت بهشت به مؤمنين است و ديگر اينكه بشارت از بشره مشتق است و بشرهء وجه تغيير آنست با سرور در خير و يا با اندوه در شر .
اشكال مىشود كه چرا به يهود زمان نزول قرآن بشارت عذاب داده و حال آنكه اجدادشان انبياء را كشتهاند نه خودشان . جواب اينست كه ايشان باعمال گذشته اجداد خشنود و راضى بودند و به آنها اقتدا نمودند و لذا با ايشان در عذاب شريكند .