بيان آيه 199
لغت :
1 - خشوع در اصل بمعنى سهولت است مشتق از خشعه : نرمى شن .
خاشع : خاضع به چشم .
خشوع : تذلل و اظهار خوارى خلاف تعصب .
شأن نزول :
در نزول آيه اختلافست : گفتهاند درباره نجاشى پادشاه حبشه است كه در روز مرگش جبرئيل به پيغمبر تعزيت گفت و پيغمبر ( ص ) فرمود كه بيرون شويد و بر بدن برادر خود كه در غير سرزمين شما فوت شده نماز گزاريد و خود به بقيع رفت و از مدينه زمين حبشه بر او مكشوف شد و تابوت نجاشى را بديد و بر آن نماز خواند . منافقان گفتند به اين مرد بنگريد كه بر مردى حبشى و نصرانى كه هرگز او را نديده نماز ميگزارد پس خداوند اين آيه فرستاد - ( از جابر و ابن عباس و انس ) .
و گفتهاند : درباره 40 تن از مردان نجرانى از بنى حرث بن كعب و 32 نفر از سرزمين حبشه و 8 تن از روميان آمده كه مسيحى بودند و مسلمان شدند ( از عطاء ) .
و گفتهاند كه درباره جمعى از يهود آمده كه مسلمان شدهاند كه از ايشانند عبد اللَّه سلام و يارانش ( از ابن جريح و ابن اسحاق ) .
و گفتهاند درباره همه مؤمنان اهل كتاب است زيرا آيه عام است .
تفسير :
چون خداوند در گذشته ذم اهل كتاب كرد اينك جمعى از ايشان را كه ايمان آوردند توصيف ميفرمايد .
وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
: يعنى بعضى از يهود و نصارى .