بيان آيه 188
شأن نزول :
تفسير :
اينك خداوند خصلتى زشت ديگر از يهود را بيان ميدارد : لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا - گمان مبر كسانى كه از نفاق خود خوشدلند . وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا - و دوست دارند كه بر آنچه ندارند ( يعنى ايمان ) ستايش شوند . گفتهاند مراد يهود است كه از كتمان مقام پيامبر و نبوت او كه در تورات مذكور بوده خوشحال بودند و علاقهمند بودند كه بعنوان پيشوا شناخته شوند . ابو القاسم بلخى گويد : يهود ميگفتند كه ما پسران و دوستان خداييم و چنين نبودند بلكه مشرك و منافق بودند - و اين قول از حضرت باقر ( ع ) روايت شده . و قول قويتر اينست كه مراد همان كسانى هستند كه در آيه قبل گفته شد كه خدا از ايشان پيمان گرفت كه امر محمد ( ص ) را بيان نمايند و اكثر اهل تأويل بر اين قول رفتهاند . فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ - يعنى گمان مبر كه از آتش دور باشند و نجات يابند . وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ - يعنى عذابى دردآور بر ايشان خواهد بود .