بيان آيه 185
لغت :
هر كه از مهلكهاى نجات يافته يا بمقامى و به چيزى دست يافته باشد كه مورد حيرت و آرزوى ديگران قرار گيرد گويند فائز گشته . فاز : يعنى دور شد از مكروه و ناملايم و رسيد به آنچه دوست دارد .
مفازه : محل نجات و مهلكه را مفازه گويند از باب تفأل زدن چنان كه به نابينا بصير و بينا گويند از باب تفأل و فال نيك زدن .
تفسير :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
: هر نفسى را خواه و ناخواه موت در رسد و از اين معنى چشيدن تعبير كرده زيرا آن كس كه ميميرد گويا و مثل اينست كه مرگ را چشيده .
و گفتهاند يعنى : هر نفسى مقدمات و شدائد و سكرات مرگ را مىچشد .
و ظاهر آيه دلالت دارد كه هر انسانى مرگ را مىچشد اگر چه كشته شود و قتل از مرگ كه كار خداست جدا نميباشد .
و گفتهاند مراد از مرگ اينجا بر طرف شدن و انتفاء حيات است و در قتل نيز حيات از او منتفى شده پس داخل و مشمول آيه هست .
وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ
: يعنى پاداش اعمالتان بطور كامل و مستوفى داده خواهد شد .
يَوْمَ الْقِيامَةِ
: در روز قيامت و دنيا خانه پاداش نيست بلكه فقط سراى عمل است و آخرت جاى پاداش است و سراى عمل نميباشد .
فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ
: يعنى آن كس كه از آتش دوزخ دور