تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 363

مساهمون:

ص٣٦٣

بيان آيهء 180

قرائت :

يحسبن را بعضى به ( ياء ) و بعضى به ( تاء ) اول خوانده‌اند .

تفسير :

وَ لا يَحْسَبَنَّ
: بخل كنندگان گمان نبرند .
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
- كسانى را كه خداوند اموالى به آنها اعطا كرده و در پرداخت حقوق واجبه آن بخل ميورزند .
هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ
- اين بخل خير ايشان است بلكه شر آنهاست . اينمعنى بنا بر قرائت اول ( يحسبن با ياء ) است . و اما بر حسب قرائت ديگر ( تحسبن با تا ) معنى چنين است : اى شنونده گمان مبر و اى محمد ( ص ) خيال مكن كه بخل بخيلان بنفع ايشان است بلكه مايه ضرر و شر آنهاست خطاب به پيغمبر است ولى مراد از خطاب ديگران هستند ( زيرا پيغمبر چنين گمان نميكنند ) .
سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ
- در معنى اين جمله چند قولست : 1 - يعنى مالهايى را كه در بخشش آن بخل كرده‌اند بر گردن آنها حلقه و طوق خواهد شد و اين آيه درباره كسانيست كه زكات نميدهند و اين مطلب از حضرت امام پنجم امام باقر ( ع ) روايت شده و اين قول از ابن مسعود و سدى و شعبى و ديگران است . و از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت شده كه مردى نيست كه از دادن زكات خوددارى كند مگر اينكه خداوند در قيامت مارى بر گردن او قرار خواهد داد و بعد اين آيه را خواند . و فرمود هيچكس نيست كه رحم و فاميل او از نعمتهايى كه خدا به دو انعام فرموده