بيان آيه 179
شأن نزول :
گفتهاند كه مشركان بابى طالب گفتند اگر محمد در رسالت خود راستگو است بما خبر دهد كه از ما كدام مؤمن خواهيم شد و كدام بكفر خود باقى خواهيم ماند تا بنگريم اگر گفتهاش راست در آيد ايمان آريم .
ابو طالب اين سخن به پيغمبر عرضه داشت در اينموقع خداوند اين آيه فرستاد ( از سدى و كلبى ) .
و گفتهاند مؤمنان از نبى اكرم ( ص ) علامتى خواستند كه مؤمن را از منافق جدا سازد پس اين آيه آمد ( از ابى العاليه و ضحاك ) .
تفسير :
ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ
- يعنى خداوند مؤمنان را رها نخواهد گزارد .
عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ
- يعنى اى كافران بر آنچه كه شما هستيد از ابهام و اشتباه مؤمن با منافق يعنى در حكم خدا جايز نيست كه شما را به همان حالى كه قبل از بعثت پيغمبر ( ص ) بودهايد واگذارد بلكه بر شما تكليف و عبادت مقرر ميسازد .
حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ
- تا كافر از مؤمن جدا و معلوم شود . ( از قتاده و سدى ) .
و گفته يعنى تا منافق از مؤمن خالص امتياز داده شود در روز احد به آن شرحى كه گذشت . ( از مجاهد و ابن اسحاق و ابن جريح ) و گفته شد كه آيه خطاب بمؤمنان است و تقدير چنين است :
اى مؤمنان حكم خدا بر اين نيست كه شما را به همين حالت كه اكنون هستيد و مؤمن با منافق اشتباه مىشود باقى نگهدارد ( زيرا
« ما كانَ اللَّهُ »
خبر است و
« لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ »