بيان آيه 155
تفسير :
باز هم خداوند درباره كسانى كه در احد فرار كردند سخن ميگويد :
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ
- يعنى كسانى كه پشت بمشركين كردند ( از قتاده و ربيع ) و گفتند مراد كسانيند كه پس از عزيمت بمدينه فرار كردند ( از سدى ) .
يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
- روز برخورد دو دسته ( سپاه ) دسته پيغمبر اكرم و اصحابش و ابو سفيان و همراهانش .
إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ
- يعنى خواست ايشان را بلغزاند ( از قتيبه ) و گفتهاند ازل و استزل بيك معنى است و بنا به اين قول يعنى : لغزانيد ايشان را .
بِبَعْضِ ما كَسَبُوا
- بواسطه بعضى از گناهان گذشته ايشان كه شومى آنها دامنشان را گرفت .
و گفتهاند يعنى بواسطه محبت بغنيمت و حرص به بقاء در دنيا و زندگى دنيا - ( از جبائى ) . وى گويد در اينجمله منع مىكند از سستى و آنچه موجب سستى در كارها مىشود .
و گفتهاند : آنها را بلغزش انداخت بواسطه ترس از گناهان گذشته خود و از كشته شدن پيش از آنكه توبه كنند و مظالمى كه به گردن داشتند بر طرف نمايند كراهت داشتند ( از زجاج ) .
وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ
- خداوند دوباره از عفو ياد مىكند تا گناهكاران طمع بيشتر در عفو الهى داشته و از يأس و نوميدى بدور باشند و گمانشان به خدا نيكو گردد .
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
- معناى آن گذشت .
ابو القاسم بلخى گويد : در روز احد جز 13 تن با پيغمبر باقى نماندند كه 5 نفر از